Πουθενά, σε κανένα άλλο μέρος του κόσμου, ο Ήλιος και η Σελήνη δε συμβασιλεύουν τόσο αρμονικά, δε μοιράζονται τόσο ακριβοδίκαια την ισχύ τους, όσο επάνω σε αυτό το κομμάτι της γης που κάποτε, ποιος ξέρει, σε τι καιρούς απίθανους, ποιος Θεός, για να κάνει το κέφι του, έκοψε και φύσηξε μακριά ίδιο πλατανόφυλλο καταμεσής του πελάγους, έγραψε κάποτε ο Οδυσσέας Ελύτης, παιδί του τόπου τούτου.

Εκτός από τον Ελύτη (Αλεπουδέλλης ήταν το πραγματικό του επίθετο), η Λέσβος γέννησε τον Αλκαίο, τη Σαπφώ, τον Ορφέα, το Μυριβήλη, τον Εφταλιώτη, το Θεόφιλο, το Βενιαμίν, το Στρατή Καρρά, τον Τέρπανδρο, τον Αρίωνα, το Γεώργιο Μελωδό, τον Πιττακό, το Θεόφραστο, τον Ιακωβίδη, τον Ελευθεριάδη... Φιλοξένησε τον Ηλία Βενέζη και ενέπνευσε το Λευτέρη Παπαδόπουλο. Η Λέσβος, είχε και έχει να επιδείξει ένα μοναδικό πολιτισμό που ξεφεύγει από τα διάσημα τέκνα της και φτάνει στην καθημερινή ζωή των κατοίκων της, στην ιδιοσυγκρασία κάθε Λεσβίου.